Języki na znaczkach

     Nazwy państw widnieją na znaczkach pocztowych zazwyczaj w oryginalnym brzmieniu. Aby ułatwić identyfikację, niektóre kraje umieszczają na nich czasem nazwę w języku angielskim, zamiast lub obok nazwy rodzimej. W państwach, gdzie obowiązuje kilka języków urzędowych, na znaczkach umieszcza się  zazwyczaj napisy we wszystkich  używanych językach. Są też wyjątki: w Szwajcarii, gdzie mówi się po niemiecku, francusku i włosku, zdecydowano się na łacinę. Z kolei w Izraelu znaczki opatrzone są napisami w języku hebrajskim, arabskim i angielskim. Najtrudniejsze do rozpoznania są znaczki byłych kolonii, ponieważ na nich w różnych latach umieszczano napisy w językach kolonizatorów np.: na znaczkach Etiopii, były to języki kolejnych kolonizatorów oraz dialekt miejscowy. Nieocenioną pomocą w rozpoznawaniu emitentów służą katalogi filatelistyczne - można w nich nie tylko zidentyfikować kraj, ale i przy okazji dowiedzieć się, co przedstawia znaczek i z jakiej okazji został wydany. Czasami w identyfikacji znaczków pomagają godła narodowe pojawiające się na niektórych edycjach. Młot i sierp często widniały na znaczkach byłego ZSRR, tak jak obecnie skierowany w dół trójząb na znaczkach Ukrainy. Jedynym krajem, który emituje znaczki bez nazwy, jest Wielka Brytania. To przywilej nadany temu państwu przez Światowy Związek Pocztowy ze względu na to, że to właśnie tam po raz pierwszy wprowadzono do użycia znaczki pocztowe. Mimo to emisje Wielkiej Brytanii są łatwe do rozpoznania - od 1952 r. na wszystkich edycjach umieszcza się profil Królowej Elżbiety II.  

A oto kilka przetłumaczonych nazw na język polski: