Rodzaje znaczków
Znaczki obiegowe wydawane są w powtarzających się nakładach i których celem jest zaspokajanie potrzeb korzystających z usług pocztowych. Są to jedyne znaczki, które wydaje się wyłącznie dla celów pocztowych i wprowadzenie ich do obiegu uzależnione jest wyłącznie od zapotrzebowania poczty.
Znaczki okolicznościowe mogą również służyć jako opłatę, ale wydawane są dla upamiętnienia różnych wydarzeń.
Znaczki lotnicze służą do opłacania przesyłek pocztowych drogą lotniczą.
Znaczki poleceniowe które wydawano w niektórych państwach w celu dodatkowej opłaty za polecenie przesyłki. Często znaczki takie posiadają napis „Registred" Z czasem posługiwano się jedynie skrótem „R". Znaczki takie po raz pierwszy wydano w 1850 r. w Wiktorii (Australia), następnie wprowadziły je i inne państwa — Austria, Kolumbia, Panama, USA itd.
Znaczki doręczeniowe to takie, którymi dodatkowo opłacona przesyłka była specjalnie doręczana, np. do rąk adresata.
Znaczki dopłatne służą tylko do kwitowania z dołu pobieranych należności pocztowych, za usługi już wykonane.
Znaczki nie pocztowe służą do opłacania specjalnych usług świadczonych przez różne instytucje, nawet państwowe, towarzystwa prywatne itp.
Znaczki poczty morskiej i rzecznej służyły do opłacania przesyłek przewożonych drogą wodną. Najwięcej znaczków, które służyły do opłacania przesyłek drogą morską, ukazało się w państwach Ameryki Południowej i Centralnej. Niektóre z nich miały charakter oficjalny, np. w Kolumbii (Sobre porte) i w Meksyku (Porte de Mar).
Znaczki konsularne są w zasadzie znaczkami skarbowymi, ponieważ opłacane są nimi różne świadczenia konsularne (np. wizy). W pewnych jednak okolicznościach były one używane do opłacania przesyłek pocztowych. Jako przykład posłużyć tu mogą znaczki konsulatu francuskiego w Jerozolimie. Gdy w 1948 r., w wyniku wydarzeń politycznych na Bliskim Wschodzie zaistniały trudności w łączności pocztowej, konsulat francuski zmuszony był zorganizować własną placówkę pocztową, a do opłaty przesyłek pocztowych stosowano francuskie znaczki konsularne, opatrzone specjalnym nadrukiem.
Znaczki pocztowe, od czasu ich wprowadzenia do użytku, zmieniały, na przestrzeni lat, swój kształt i wygląd. Podstawowym kształtem w początkowym okresie był najczęściej prostokąt stojący lub leżący, rzadziej kwadrat. Pierwszym odstępstwem od pierwotnego kształtu znaczka był ośmiokąt. Znaczek o tym kształcie wprowadziła Wielka Brytania w 1847 r. Pierwszy znaczek w kształcie trójkąta ukazał się w 1853 r. na Przylądku Dobrej Nadziei.